Władysława Adryanowa, rzeźba Dziewczynka z pieskiem, Sztuka ludowa

Władysława Adryanowa pasji rzeźbienia poświęcała chwile wolne od prac gospodarskich. Rzeźby w glinie poddawane były procesowi utwardzenia. Nie wszystkie. Żółtawe gliniane figurki rzeźbiarka pozostawiła w stanie surowym, zaledwie poddając je procesowi suszenia na słońcu.

„Dziewczynka z pieskiem” w prawej ręce przenosi psa, w lewej jego miskę. Piesek wydaje się szczenięciem, a pora czasem jego posiłku. Wypełnia gospodarski obowiązek ubrana w długą jednoczęściową sukienkę opiętą ozdobnym paskiem opasającym kibić oraz wystającą u dołu haleczką. Opadające na ramiona włosy dziewczynki kontrastują z wyostrzonymi rysami osoby dorosłej. Rzeźbę zatytułowano „Dziewczynka z pieskiem”, zatem przerysowana twarz z głębokimi oczodołami i wyrazistym nosem stanowi typowe dla twórczości Adryanowej przedstawienie postaci, swoisty artystyczny podpis.

Motyw krzątaniny przy karmieniu zwierząt domowych wpiszemy w wiejską codzienność pogranicza Wielkopolski i Kujaw. O życiu gospodyni w Kruchowie, zachęcona, chętnie opowiada bliska rzeźbiarce siostrzenica Janina Jędrzejczak.

Dziewczynka z pieskiem

Władysława Adryanowa

Polska, Trzemeszno

około 1980 r.

glina

wys. 14 cm, podstawa 9 x 7,3 cm